بهروز مطلب زاده

چاره رنجبران . . . !

« باور کن ای رفیق

باور به اینکه مثل همیشه

هنوز هم

دریا که زندگی ست

پیوند قطره ها ست!

پیوند قطره ها

آغاز چیرگی ست!

در رزم

در نبرد

این آزموده را

آموزگارباش!»*

امسال، اول ماه مه، روزشادی، روز گرامیداشت کار و زحمت ، روز پیوند اندیشه وعمل، روز یگانگی انسان وطبیعت، روز تقدیس دست های آفرینشگر فرزندان کار وبالاخره  روزهمبستگی جهانی کارگران وزحمتکشان را در شرایط کاملا ویژه ای برگذارمی کنیم. امسال در شرایطی اول ماه مه را گرامی میداریم که سایه شوم جهالت وکوردلی، زندگی را بر هم میهنامان هرچه بیشترتنگ تر کرده است. امسال در شرایطی به استقبال جشن زحمتکشان می رویم که کارگران، معلمان، دنشجویان ودیگرطبقات واقشار جامعه، بین دو سنگ آسیاب حاکمیتی ارتجاعی ونیزنیروی خونریز وغدار به نام امپریایزم آمریکا که می کوشد خود را دایه مهربان تر از مادر نشان دهد گرفتاراند. امسال در شرایطی گام درآستانه روز مبارک  اول ماه مه می گذاریم که جهان سرمایه داری درتکاپوئی بی وقفه و خستگی ناپذیرمی کوشد تا با لشکر کشی وبه اسارت در آوردن همه کشورهای جهان، سیاست ضد بشری و سودجویانه خود را به دنیا دیکته کند.

امسال درشرایطی به احترام زحمتکشان جهان وروز جشن پر شکوهشان کلاه از سر برمی داریم که سرمایه داری در سطح جهان در حال باز پس گیری آن دست آوردهائی است که طبقه کارگرکشور های سرمایه داری دردوران قبل از فروپاشی اتحد شوروی و بلوک شرق  با مبارزات خود به دست آورده بود.

اکنون امپریالیزم، درمیدان بی رقیب « دهکده جهانی» انسان ها را به مثابه مهره های بی اراده ای می نگرد که تنها میتوانند و باید روند سود آوری سرمایه را تشدید کنند.

اما نباید این نکته بسیار ظریف را از نظردور داشت که کشورها وقدرت های بزرگ سرمایه داری جهان، درعین داشتن منافع مشترک درچپاول وغارت جهان، چشم دیدن یکدیگررا ندارند و هر کدام از آنها حاضر است برای به چنگ آوردن بخش بزرگ تری از بازار جهان، گور آن دیگری را بکند. اکنون به روشنی می توان دید که آتش یک «جنگ سرد» دیگر، واین بار درمیان خود کارتل ها و تراست های بزرگ بین المللی جهان در حال شعله ور شدن است. اینک سرمایه داری با چنگ و دندان در حال دریدن جهان است. آری، جهان و بشریت شرایط  بس دشواری راه  پشت سر می گذارند.

در چنین شرایطی، زحمتکشان مسئولیت دشوار و خطیری را به دوش می کشند. آنان با درک شرایط موجود می کوشند تا با تمام توان و نیروی خود به فکر سازمان یابی وایجاد تشکل های کارآمدی باشند که بتواند آنان را دردست یابی به خواسته ها و منافع صنفی وطبقاتیشان یاری کند. این وظیفه ای است درنگ ناپذیر. بدون سازمانیابی وتشکل هیچ نیروئی قادر به اعمال سیاست مورد نظر خود نیست. دفاع از صلح، مبارزه برای حفظ محیط زیست، مبارزه با سیاست جنگ طلبانه امپریالیزم آمریکا، که جهان را به لبه پرتگاه نابودی می راند، مبارزه برای احقاق حقوق زنان، به مثابه نیمه دیگر جامعه بشری، تلاش در جهت تامین برابر حقوقی همه ملیتها و گروههای اتنیک در کشور از طریق مبارزه با ناسیونالیسم افراطی حاکم  و همه گرایشات افراطی ناسیونالیستی و نژادپرستانه ای که تنشهای ملی و قومی را تشدید می کنند. این همه تنها زمانی امکان پذیرند که ما نیروی متشکلی باشیم وبتوانیم اراده خود را در صفی متحد و یک پارچه اعمال کنیم. نباید فراموش کرد که جهان ظلم و جور و ستم، به سازمان ها و احزابی مجهز است که ابزار اعمال اراده اوست . وظیفه ماست که به نیاز مبرم واساسی خود یعنی تشکل وپی ریزی نهادهای اعمال اراده جمعیمان بیندیشیم. از یادنبریم که، « چاره رنجبران وحدت و تشکیلات است!».

با این امید که زحمتکشان ایران و جهان در آینده ای نه چندان دور با تکیه به نیروی لایزال خود، برجهان ظلم و جور فائق آیند وگام در جهانی انسانی و عاری از استثمار و بندگی بگذارند، فرارسیدن جشن پرشکوه اول ماه مه را گرامی میداریم.

----------------------

* بخشی از یک شعر زنده یاد سیاوش کسرائی.