ب.م. روشن

28 سال پس ازانقلاب بهمن، حکایت همچنان باقی است

از آن روزهای فراموش نشدنی و شورآفرینی که انقلاب بهمن 1357 در آن شکوفه داد  28 سال می‌گذرد. انقلاب شورآفرینی که استقلال، آزادی وعدالت را سرلوحه کار خود قرار داده بود و می‌رفت تا به آرزوهای نیک و دیرین مردم شریف و انقلابی ایران جامه عمل بپوشاند. انقلابی که چون طوفانی سهمگین خروشید و جرثومه ننگین سلطنت 2500 ساله درایران را به زباله‌دان تاریخ سپرد.

محمدرضا پهلوی که میراث‌دار نخوت و ننگ شاهان پیش از خود بود و افتخار نوکری و حلقه به‌گوشی امپریالیسم آمریکا را نیز یدک می‌کشید با همه دستگاه جهنمی سرکوب‌اش دیگر قادر به ادامه حکومت نبود. ظلم و جور و بی‌عدالتی کارد به استخوان مردم رسانده بود. مردم جانشان به لب رسیده بود و دیگر نمی‌شد به شیوه سابق بر آنان حکم راند. و چنین بود که شیپور انقلاب به صدا در آمد. سیل پر خروش انقلاب مردم در کوچه‌ها و خیابان‌ها جاری شد.

اکنون هنگام درو کردن طوفان برای آنانی فرا رسیده بود که در برهه‌های مختلف تاریخ در ایران باد کاشته بودند. صدای شکستن استخوان‌های غول استبداد دیرپای ایران به گوش می‌رسید. انقلاب سنگرهای اولیه را فتح کرد. شاه رفت. بها رزودگذر آزادی فرارسید. فرزند نوباوه انقلاب درکار بالیدن بود و آفتاب آزادی بر جان‌های آرزومند می‌تابید که مه و خورشید و فلک به کار افتادند. دشمن آسیب دیده که از کرختی ضربات اولیه به در آمده بود فرصت را از د ست نداد و با یاری بی‌دریغ ارتجاع مذهبی که همواره پشت و پناه آن بوده است به آرایش نیرو پرداخت. ضدانقلاب که تجربه‌ای چند صد ساله در به شکست کشاندن و استحاله انقلاب‌های مردمی داشت، با همه نیرو و توان خود و این بار اما با سیمایی کاملا جدید به میدان آمد. در سیمای طرفداری و دفاع از انقلاب سنگرهای انقلاب را با نام خودش تسخیر کرد و به تصرف درآورد. نبردی خونین و سرنوشت‌ساز درخرابه‌های انقلاب آغاز گشت. در کشاکش پراعوجاج این نبرد بود که سرانجام شاه رفت، فرزند نوباوه انقلاب در خون خود تپید و شیخ آمد. تخت سلطنت در هم شکست و منبر روحانیت به تخت سلطنت ولایت تبدیل شد.

دراین 28 سالی که از آن روزهای به یاد ماندنی می‌گذرد، مردم ایران همواره شاهد زنده به گورسپاری آمال و آرزوهای خود توسط دین‌سالارانی بوده‌اند که دین را نیز صرفا به مثابه دکانی برای سوءاستفاده از باورهای مذهبی مردم قرار داده‌اند. مردم ایران در این 28 سال،علی‌رغم خیانت میراث‌خواران انقلاب به امیدها و آرزوهایشان و تحمل بسیاری از دشواری‌ها و ناملایمات توان‌سوز، یک آن نیز از پیگیری خواست‌های انقلاب پر شکوه بهمن خودداری نکرده‌اند.

خواست‌های انقلاب بهمن همچنان به قوت خود باقی است. بی تردید خواست‌ها و شعارهای بهمن 1357 شفاف‌تر از پیش خواست و شعار مردم ایران است: استقلال، آزادی و عدالت. آری حکایت همچنان باقی است.